Een kozijn hangt niet in het schuim. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar het is de fout die op klusfora het vaakst voorbijkomt: het kozijn wordt gesteld, rondom volgespoten met purschuim en daarna losgelaten. Een half jaar later klemt het raam en scheurt de kitvoeg. Schuim vult en isoleert, maar het draagt niets.
Hieronder staat hoe een kozijn wel vast komt te zitten, met de afstanden die de branche zelf aanhoudt. Wilt u het niet zelf doen: stel uw kozijnen samen en zie direct uw richtprijs, dan regelen wij de rest.
Twee manieren, en wanneer welke
Er zijn in de praktijk twee routes, en welke het wordt hangt af van wat er nu in de gevel zit.
Hoekankers. Stalen, corrosiewerende ankers die aan de achterzijde van het kozijn worden geschroefd en in het metselwerk worden vastgezet. Dit is de standaardmethode bij nieuwbouw en bij een kozijn dat in een open gevelopening wordt gezet. Het anker zit uit het zicht, het kozijnprofiel blijft ongeschonden en de krachten worden netjes verdeeld.
Doorschroeven. Schroeven gaan door het kozijnprofiel heen, door een montagegat, tot in de muur, met een plug of een betonschroef. Dit is gebruikelijk bij een vervanging waarbij het kozijn in een bestaande opening moet, waar geen ruimte is om achterlangs te werken. Bij een kunststof kozijn schroeft u dan door de staalversterking in de kamer van het profiel, niet zomaar door de wand ervan. De gaten worden daarna afgedekt met doppen.
Bij een stelkozijn ligt het weer anders: dan zit het kader al in de gevel en wordt het nieuwe kozijn daaraan bevestigd in plaats van aan het metselwerk.
